رمضان در افغانستان 

كشور افغانستان در ماه مبارك رمضان، مانند ساير كشورهاي اسلامي حال و هواي ديگري دارد و مردم اين كشور، آداب و رسوم خاص خود را در اين ماه، اجرا مي‌كنند و نرخ مواد غذايي در اين ماه كاهش مي‌يابد. 
مردم مسلمان افغانستان پيش از رسيدن اين ماه پيشاپيش به پيشواز اين ماه مي‌روند و آماده رفتن به ميهماني الهي مي‌شوند و هر خانواده درصدد است تا آمادگي‌هاي لازم را به منظور يك ماه روزه داري كسب كند.

دولت افغانستان نيز تلاش دارد تا با تعيين نخستين روز اين ماه و اعلام تعطيلي روز نخست ماه مبارك رمضان به نوبه خود اين ماه را گرامي بدارد.
اعتقاد افغان‌ها به اين ماه بسيار زياد است و اين ماه را بسيار گرامي مي دارند. جامعه سنتي افغانستان و اعتقاد راسخ افغانها براي روزه داري در مقابل تهاجم فرهنگي هنوز رنگ و بوي خود را از دست نداده است.
با شروع ماه رمضان، مساجد رونق مي گيرند و مجلس وعاظ گرم‌تر از هميشه مي گردد. شيعيان و اهل سنت، هر كدام آداب و رسوم خود را تعقيب مي كنند و طبق عقايد مرسومه مذهب خود در اين ماه عبادت مي‌كنند. مجالس مختلف پس از افطار در هر گوشه و كنار شهر برپاست و پير و جوان براي كسب فيض به مساجد مي روند و تا ساعت‌ها اين مراسم ادامه دارد. شيعيان با روي آوردن به مساجد و حسينيه‌ها در مجالس مخصوص اين ماه شركت مي‌كنند كه از جمله آنها مراسم احيا و گرامي‌داشت شب‌هاي قدر و گرامي داشت شهادت حضرت علي(ع) است.
افطاري‌دادن در بين مردم افغانستان مرسوم است و در مساجد هر كسي سعي دارد با دادن افطاري كسب فيض كند. گاه سبقت گرفتن مردم براي دادن افطاري بر ديگران ديدني است.
سفره‌هاي مردم در ماه رمضان اندكي رنگين‌تر از سابق مي شود. چاشني سفره افغان‌ها هيچ‌گاه ترك نمي‌شود و در اين ماه اين چاشني ها هم رنگ و بوي ديگري دارند. پيش از رسيدن ماه رمضان افغانها تدارك ترشي اين ماه را مي‌گيرند و بازار ترشي‌فروشي در اين ماه بسيار گرم است. همچنين خرما كه در روايات اسلامي به آن سفارش شده و ارزش غذايي بالايي نيز دارد جاي خاصي بر سر سفره مردم افغانستان دارد و افطار مردم نيز معمولاً با خرماست. ماهي و زولبيا كه مردم افغانستان آن را "جلبي" مي نامند طرفداران زيادي در اين ماه دارد. غذاخوري‌ها كه در اين ماه به دستور دولت تعطيل هستند بازار گرم ترشي و "جلبي" فروشي هستند.
بازارهاي افغانستان هم متناسب با اين ماه، مواد غذايي مورد نياز مردم را عرضه مي‌كنند. عده‌اي از تاجران به احترام اين ماه با اعلام كاهش نرخ سود خود سعي بر كاهش قيمت مواد غذايي در طول اين ماه را دارند. معمولاً نرخ مواد غذايي در اين ماه اندكي كاهش مي‌يابد مگر آنكه تغيير خاصي در اوضاع آيد.
در پايان يك ماه روزه داري، عيد فطر كه عيد اصلي و بزرگ افغان‌هاست بسيار ديدني است. خريد عيد فطر معمولاً از نيمه‌هاي رمضان شروع مي شود و تردد در بازارها به علت ازدحام جمعيت بسيار مشكل است. در اين عيد مردم معمولاً با ميوه، شيريني و عمدتا خشكبار از ميهمانان خود پذيرايي مي كنند. خشكبار كه توليد داخلي افغانستان است و ارزان نيز هست در خانه هر دارا و ناداري پذيراي مهمانان عيد است. ديد و بازديد در اين عيد بيش از هر عيد ديگري هست و بزرگداشت اين عيد سه روز است.
نماز عيد فطر نيز در مساجد با شكوه خاصي برگزار مي‌شود. مردم هر قشر در نماز عيد فطر شركت مي كنند و اعتقاد دارند كه اين نماز مكمل روزه‌هاي‌شان است.