شيعه شناسي

حقوق بشر در دولت امام علی (ع)

shiaslam — Sat, 24 Oct 2009 09:50:39 GMT

یکی از مباحث مهمی که در کشور ما بعداز سقوط طالبان به صورت گسترده مطرح شد، حقوق بشر است. مباحث حقوق بشر، به شكل امروزين آن سابقه تاريخي چنداني در تاریخ جهان ندارد. حدود یک و نیم قرن قبل در غرب مباحث حقوق بشر رشد فزاینده ای در دانشگده های غرب مطرح شد. بعداز تلاشهای علمی حقوق دانان و فلاسفه

امام هادی(علیه السلام)

shiaslam — Sat, 27 Jun 2009 14:14:50 GMT

امام هادی ^{علیه السلام}

سبط بن جوزي در تذكرة الخواص از قول دانشمندان سيره نويس مي نويسد : متوكل چون كينه علي^(ع) وفرزندانش را در دل داشت واز سويي به جايگاه علي بن محمد^(ع) در مدينه وگرايش مردمان به سوي اوآگاهي داشت ، آن حضرت را از مدينه به طرف بغداد حركت داد . او يحيي بن هرثمه را فراخواند وبه وي گفت : به مدينه عزيمت كن ودر حال او تامل نما وبه سوي ما روانه نما .

بررسی کلامه رافضی

shiaslam — Tue, 19 May 2009 12:33:23 GMT

رافضي

عنوان رافضي را مخالفين سياسي شيعيان به آنان خطاب نموده‌اند. اين عنوان مي‌طلبد كه از نگاه معني لغوي و اصطلاحی مورد تحقيق، كنکاش و ارزيابي قرار گيرد: رافضه مونث رافض است به «معناي گروهي از لشكريان كه فرمانده را رها كنند و بروند». به فرقه‌هایي از شيعيان (غير از زيديه)كه صحابه را رها نموده و بدگويي آنان را جايز مي‌داند رافضي گويند.(فواد افرام البستاني ج1تحت كلمه رافضه 1382شمسي و فرهنگ لغت‌نامه دهخدا ذيل كلمه رافضي ج8)

ابوالحسن اشعري:

«گروهي از شيعه رافضيان‌اند كه به خاطرانكار جانشيني ابوبكر و عمر از سوي اهل سنت به اين نام شهرت يافته‌اند.»(اشعري....)

عبدالقاهر بغدادي:

« اما الروافض فان السبئيه منهم اظهروا بدعتهم في زمان علي^كرم^اللهفقال بعضهم أنت الاله فاحرق عليُّ قوما منهم و نفي ابن سبا اي‌ساباط المدائن و هذه الفرق ليست من فرقه امه الاسلام لتسميتهم عليا إلهاً ثم افترق الرافضه بعد زمان علي اربعه اصناف؛ زيديه، واماميه، وكيسانيه وغلات ...»(بغدادی،[بی‌تا]،29)

علت نامگذاري شيعيان به رافضي بخاطر مخالفت آنان با عامه در مورد خلافت بوده. خلافت از نگاه اهل سنت اوليه امر سياسي صرف و اداره امور اجتماعي بوده، طبق ادعاي آنان حكومت يك مصلحت اجتماعي است و بر پيامبر⁽^ص⁾لازم نيست در امور مصالح اجتماعي مسلمانان اظهار نظر نمايد. بنابراين شيعيان مخالفان سياسي(اپوزسيون) محسوب مي‌شدند. همانطور كه اشعري به آن اشاره دارد. اصطلاح رافضي در ادبيات سياسي قرون اوليه به مخالفين سياسي اطلاق مي‌شده: امام علي⁽^ع⁾شورش مروان بن حكم را رافضي خواند « قد سقط الينا مروان بن الحكم في رافضه اهل البصره»( نصر بن مزاحم ص29)

زماني كه زيد بن علي^{عليهماالسلام}دركوفه قيام عليه حكومت غاصب اموي نمود شيعيان در مورد شيخين از وي پرسيدند، از آنها تبري نجست و امام علي⁽^ع⁾را افضل صحابه دانست؛ خلافت مفضول را بر افضل پذيرفت بخاطر همين عده‌اي از مردم كوفه از سپاه زيد خارج شدند وي آنان را رافضي خطاب نمود.(شريف يحيي الامين،120، 119 چ1406هـ و تاريخ طبري ج5 ص165 و العيون الحدائق ج3ص65 و كامل ابن اثير ج5ص86 )

ابراهيم بن عبدالله بن الحسن (نفس الرضيه) زماني كه در بصره قيام نمود. مردم را به امامت محمد بن عبدالله نفس زكيه برادرش فرا مي‌خواند، ابوجعفر منصور عباسي آنان را روافض خطاب كرد. ( نوبختي 63و62چ1404)

بنابراين در قرن اول و دوم هجري مخالفين سياسي را رافضي مي‌گفتند، ولي در آخر قرن سوم و چهارم كه فرقه‌هاي متعدد مذهبي در عرصه كلام و فقه در دنياي اسلام حضور داشتند حكومت‌هاي نامشروع حاكم بر مسلمانان سعي مي‌كردند براي خود تقدس مذهبي بدهند به همين دليل گاهي كه مي‌ديدند كه عامه مرد گرايش به عقل‌گروي دارند معتزله را مذهب رسمي دستگاه خلافت معرفي مي‌نمودند و زماني كه احساس مي‌گردند گرايش مردم طرف اهل حديث فقهاء است، دوام قدرت خود را نزدكي به فقهاء مي‌دانستند. مذهب رسمي دستگاه خلافت را تماما تغيير مي‌دادند. خلافت كه در انديشه اهل سنت يك امر خارج از دين است و امري است كه به خود مردم واگزار شده و خلافت قداست خاصي نداشت. حاكمان ظالم برآن شدند كه براي دستگاه خلافت قداست ببافند، با نزديكي به فقهاء و اهل علم. طرح قداست پيدا كردن خلافت و امر ولايت، مخالفين سياسي تبديل به مخالفين مذهبي شد. عبدالقاهر بغدادي همانطور كه در بالا اشاره شده تمام مخالفين و غلات كه خارج از اسلام است، روافض مي‌نامد. به خاطر همين تقدس شمردن خلافت پديد آمد.

در تاريخ اسلام تمام مخالفين سياسي كه از حدود عامه خارج مي‌شد رافضي مي‌ناميده می‌شد و فقط بار منفي سياسي داشت اما از قرن پنجم به بعد معنا و مفهوم مذهبي به خود گرفت. رابطه اين اسم با شيعيان؛ آنان هميشه مخالفين سياسي بودند. حكومتها كه از نگاه شيعه غاصب خلافت بودند و غير مشروع و قانوني مي‌دانستند و سعي شيعيان برآن بوده كه مبارزه با غاصبان خلافت سرلوحه زندگي خود قرار بدهند حاكمان ظالم و غاصبان با نسبت دادن رافضي سعي مي‌كردند آنان را در انظار عمومي منفور جلوه دهند ولي انديشه شيعه هميشه در سرتاسر تاريخ اسلام مي‌درخشد و بر عليه غاصبان حكومت قيام مي‌نمودند.

ابوبصير به امام باقر⁽^ع⁾گفت فدايت شوم ما را امويان لقبي داده‌اند كه زمامداران اموي به واسطه آن خون و مال و شكنجه ما را مباح مي‌شمارند امام⁽^ع⁾آن چيست؟ ابوبصير گفت: رافضي(علامه محمدتقي مجلسي65/97)

متاسفانه علماء و انديشمندان دنياي اسلام به واسطه تبليغات مسموم دستگاه‌هاي خلافت از اين عنوان براي شيعيان استفاده نموده و بزرگاني چون امام المفسرين فخرالدين رازي كه معروف است در اخر عمر خود گرايش به تشيع پيدا كرد بود، هر جا مي‌خواهد كلام يا انديشه‌هاي شيعيان را عنوان نمايد مي‌گويد قال الروافض^لعنت^الله^عليهمو ديگر نويسندگان عامه نيزاز اين عنواني كه با مصداق سازگاري ندارد استفاده مي‌نمايند.

نتايج بحث

1) مخالف سياسي در نگاه اعراب اوليه رافضي ناميده مي‌شد.

2) امويان و عباسيان مخالفين سياسي خود را رافضي مي‌ناميدند و مهمترين مخالفین امويان و عباسيان علويان بودند كه آنان را غاصب حكومت مي‌دانستند و مبارزه با حاكمان جور را وظيفه شرعي و قانوني خود مي‌دانستد.

3)حاكمان جور و غاصب براي سركوبي سياسي و توجيه‌ ظلم و ستم خود مسئله خلافت خلفاي راشيدين را مطرح مي‌كردند با اين حربه اعمال نامشروع خودرا توجيه مي‌نمودند.

4) رافضي كلمه سياسي بود كه توسط حاكمان رنگ و لعاب ديني و مذهبي پيدا كرد و تلاشهاي حاكمان نامشروع در طول چهار قرن موجب شد كه مخالفان سياسي به مخالفان مذهبي تبديل شود كه حتي علماء نيز از اين تبليغات تحت تاثير واقعه شد.

همانطور كه در مصداق و مفهوم شيعه، قلم از تقرير مفهوم واحد از بين نظرات مختلف عاجز ماند، بدین دلیل مقدمات این بحث به درازا کشید. در مورد زمان پيدايش تشيع داستان گذشته دوباره تكرار مي‌گردد. انديشمندان و متفكرين صاحب نظر در باب هسته اولیه تشيع هم داستان نيستند و در اين باب نيز تشدد آراء و اختلاف نظاير به اندازه‌اي گسترده است كه تقرير و تجميع به قدر متيقن كاريست بسي مشكل بدین جهت که آرايي مطرح شده به حدي در مقابل يكديگر است متضاد و متخالفند. چون اكثر نظرات بر اساس حب و بغض‌هاي افراطي طرح گرديده است كه نتيجه تجلّي عاري تحقيق حقيقي به نظر هر مدقه واقعه‌گراست. چون سعي صاحبان نظر بر گرايش سياسي و مذهبي مولفش شكل گرفته‌است هرچند هركدام از پژوهشگران تاريخ و فرق شناس براي نظر خود شواهد تاريخي و رواي استدلال نموده‌اند.

مجموع سخنان متناقض كه در مورد پيدايش شيعه زده شده به طور كلي به چهار دسته تقسيم مي‌شود.

1) پيدايش تشيع در زمان حضور پيامبر⁽^ص⁾تائيد و تاكيد برانديشه‌هاي شيعي.

2) پيدايش شيعه به عنوان بازتاب و پيامدهاي حوادث و عمل‌كرد سياسي، مذهبي بعداز پيامبر⁽^ص⁾

3) تشيع در طول تعامل پيامدهاي فكري مسلمانان با غير مسلمانان پديدار شدو خاستگاه برون ديني دارد.

4) تشيع نتيجه دسيسه‌ي بعضي از حكام براي حفظ نظام سياسي خاصي ‌بود.

صاحبان اين ديدگاه شيعه را يك جريان اصيل می‌دانند که بر اساس اعتقاد به امامت و رهبري منصوص و منصوب علي^(ص)بعداز پيامبر^(ص) مطرح مي‌كنند. شيعه دارای اصلي است كه منشاء حيات خود را به دوران زندگاني حضرت پيامبر^(ص)مي‌داند. اين ديدگاه تلقي شيعيان از تاريخ پيدايش تشیع است و از نگاه اهل سنت نيز في‌الجمله مورد پذيرش واقعه شده است، اين نظريه را ما در نتيجه طرح و بررسي مي‌نمايم.

علت نام گذاري مذهب شيعه به جعفري

shiaslam — Tue, 21 Oct 2008 14:35:18 GMT

علت نام گزاري مذهب شيعه به جعفري

هيچ تاكنون به اين نكته انديشيده‏ايد كه چرا ما شيعيان راپيروان مذهب جعفرى مى‏خوانند؟ در ميان امامان دوازدگانه شيعه‏چرا مذهب ما به ايشان انتساب يافته است؟ با توجه به اين كه‏امام جعفر صادق(ع) ششمين امام شيعه هستند مگر پيش از ايشان‏وضعيت‏شيعه چگونه بوده و به عبارت ديگر چرا مذهب شيعه علوى ياحسنى يا حسينى يا سجادى و يا باقرى ناميده نشده است؟ آنچه درپى مى‏آيد توضيحى است‏بر راز اين نام گذارى.

عرصه تئورى‏ها و ديدگاههاى علمى و فرهنگى در ميان دانشمندان وفرهيختگان همواره عرصه ابقاى بهترين انديشه‏ها بوده است. هرنظريه‏اى آن هنگام توانسته جايگزين نظريه پيشين شود كه محتوايى‏بهتر از آن را به بشريت هديه كرده باشد و الا مورد استقبال قرارنخواهد گرفت. مكتب‏هاى فكرى بزرگ نيز همواره بايد داراى چنين‏ويژگى باشند تا بتوانند در دل بشر جايى باز كنند. نگاهى به‏دستاورد مكتب اسلام در مقايسه با آنچه جامعه جاهلى عرب بدان‏دلبسته بود و مبناى رفتار فردى و اجتماعى خود قرار داده بودمى‏تواند راز موفقيت اسلام را در برابر انديشه‏هاى جاهلانه نشان‏دهد. پيامبر(ص) در دعوت خود ضمن پذيرش سنت‏هاى پسنديده انسانى‏در ميان اعراب آنگاه كه به نفى ضد ارزشها مى‏پرداخت طرح‏هاى‏جايگزين نيز ارائه مى‏كرد تا مخاطبان او احساس خلاء نكنند.

رمضان در افغانستان

shiaslam — Sat, 20 Sep 2008 13:44:36 GMT

كشور افغانستان در ماه مبارك رمضان، مانند ساير كشورهاي اسلامي حال و هواي ديگري دارد و مردم اين كشور، آداب و رسوم خاص خود را در اين ماه، اجرا مي‌كنند و نرخ مواد غذايي در اين ماه كاهش مي‌يابد.
مردم مسلمان افغانستان پيش از رسيدن اين ماه پيشاپيش به پيشواز اين ماه مي‌روند و آماده رفتن به ميهماني الهي مي‌شوند و هر خانواده درصدد است تا آمادگي‌هاي لازم را به منظور يك ماه روزه داري كسب كند.

دولت افغانستان نيز تلاش دارد تا با تعيين نخستين روز اين ماه و اعلام تعطيلي روز نخست ماه مبارك رمضان به نوبه خود اين ماه را گرامي بدارد.
اعتقاد افغان‌ها به اين ماه بسيار زياد است و اين ماه را بسيار گرامي مي دارند. جامعه سنتي افغانستان و اعتقاد راسخ افغانها براي روزه داري در مقابل تهاجم فرهنگي هنوز رنگ و بوي خود را از دست نداده است.
با شروع ماه رمضان، مساجد رونق مي گيرند و مجلس وعاظ گرم‌تر از هميشه مي گردد. شيعيان و اهل سنت، هر كدام آداب و رسوم خود را تعقيب مي كنند و طبق عقايد مرسومه مذهب خود در اين ماه عبادت مي‌كنند. مجالس مختلف پس از افطار در هر گوشه و كنار شهر برپاست و پير و جوان براي كسب فيض به مساجد مي روند و تا ساعت‌ها اين مراسم ادامه دارد. شيعيان با روي آوردن به مساجد و حسينيه‌ها در مجالس مخصوص اين ماه شركت مي‌كنند كه از جمله آنها مراسم احيا و گرامي‌داشت شب‌هاي قدر و گرامي داشت شهادت حضرت علي(ع) است.
افطاري‌دادن در بين مردم افغانستان مرسوم است و در مساجد هر كسي سعي دارد با دادن افطاري كسب فيض كند. گاه سبقت گرفتن مردم براي دادن افطاري بر ديگران ديدني است.
سفره‌هاي مردم در ماه رمضان اندكي رنگين‌تر از سابق مي شود. چاشني سفره افغان‌ها هيچ‌گاه ترك نمي‌شود و در اين ماه اين چاشني ها هم رنگ و بوي ديگري دارند. پيش از رسيدن ماه رمضان افغانها تدارك ترشي اين ماه را مي‌گيرند و بازار ترشي‌فروشي در اين ماه بسيار گرم است. همچنين خرما كه در روايات اسلامي به آن سفارش شده و ارزش غذايي بالايي نيز دارد جاي خاصي بر سر سفره مردم افغانستان دارد و افطار مردم نيز معمولاً با خرماست. ماهي و زولبيا كه مردم افغانستان آن را "جلبي" مي نامند طرفداران زيادي در اين ماه دارد. غذاخوري‌ها كه در اين ماه به دستور دولت تعطيل هستند بازار گرم ترشي و "جلبي" فروشي هستند.
بازارهاي افغانستان هم متناسب با اين ماه، مواد غذايي مورد نياز مردم را عرضه مي‌كنند. عده‌اي از تاجران به احترام اين ماه با اعلام كاهش نرخ سود خود سعي بر كاهش قيمت مواد غذايي در طول اين ماه را دارند. معمولاً نرخ مواد غذايي در اين ماه اندكي كاهش مي‌يابد مگر آنكه تغيير خاصي در اوضاع آيد.
در پايان يك ماه روزه داري، عيد فطر كه عيد اصلي و بزرگ افغان‌هاست بسيار ديدني است. خريد عيد فطر معمولاً از نيمه‌هاي رمضان شروع مي شود و تردد در بازارها به علت ازدحام جمعيت بسيار مشكل است. در اين عيد مردم معمولاً با ميوه، شيريني و عمدتا خشكبار از ميهمانان خود پذيرايي مي كنند. خشكبار كه توليد داخلي افغانستان است و ارزان نيز هست در خانه هر دارا و ناداري پذيراي مهمانان عيد است. ديد و بازديد در اين عيد بيش از هر عيد ديگري هست و بزرگداشت اين عيد سه روز است.
نماز عيد فطر نيز در مساجد با شكوه خاصي برگزار مي‌شود. مردم هر قشر در نماز عيد فطر شركت مي كنند و اعتقاد دارند كه اين نماز مكمل روزه‌هاي‌شان است.

پشگامی برای بعثت

shiaslam — Sun, 27 Jul 2008 10:05:18 GMT

بعثت پیامبر(ص)مهمترین حادثه جهان برای هدایت و سعادت

انسانها اتقاف افتاد و این حادثه هنوز در جریان است میلونها انسانها از این ابشخور

هدایت سیراب میشوند و مهمترین هدایت پیامبر (ص) هدایت برای محبت و همزیستی مسالمت

آمیز برای تمام انسانها است. مسلمانان باید از کج فهمی ها دست بردارند و رو به هدایت های

محبت آمیز حضرت خاتم بردارند و مشاء هدایت در سرای انسانی گردد.

پوزش از دوستان

shiaslam — Sun, 29 Jun 2008 11:48:05 GMT

سلام خدمت دوستان عزیز از اینکه مدتی نتوانستم به روز شوم از تمام دوستان معذرت میخواهم از فردا به روزم انشاء الله

امام باقر (ع)و جامعه سازی

shiaslam — Wed, 19 Dec 2007 11:30:18 GMT

بسم الله الرحمن الحیم

به مناسبت شهادت امام باقر ^(ع)

امام باقر^(ع)و تربیت های اجتماعی

۱- حق محوریی در زندگی

امام در تمام زندگی اش سعی مینمود. شخصیت معنوی و سیاسی امام را برای امت و جامعه اسلامی که دور از امامت افتاده بودن معرفی می کرد. در این راستا مهمترین کار امام مبارزه با آموزهای خلاف دین دستگاه خلافت اموی بود در ملاقات با حاکم اموی(هشام بن عبدالملک) او از شما می پرست چه می کنی ابوحفعر امام می فرماید من همان کاری می کنم که خداوند کریم به عهده من نهاده است . و در مورد خودشان می فرماید: من ولی الله ام . وجه الله ام و...

امام در تمام زندگی شان خودشانرا حق و دستگاه خلافت را اهل معصیت می دانسته است:

«ا اردت ان تعلم ان فیک خیرا فنظر الی قبلک فان کان یحف اهل طاعه الله و یبغض اهل معصیته ففیک خیر و لله یحبک و ان یبغض اهل طاعه الله و یحب اهل معصیته فلیس فیک خیر ولله یبغض و المرء مع من احب الله»(اصول کافی ج۳ ص۱۹۲. کتاب ایمان و کفر باب یحب فی الله و بغض فی الله حدیث۱۱ نشر اسلامیه شیزار

هر کاه بدانی در تو خیری است. بدلت نگاه کن اگر اهل اطاعت خدارا(اهل البیت پیامبرص ) را دوست داری و اهل معصیت خدا را(دستگاه خلافت مهمترین نشانه آن) دشمن بداری. در تو خیر است و خدا هم دوست دارد و اگر اهل طاعت الهی را دشمن واهل معصیت او را دوست داری درتو خیر نیست. خدا دشمنت دارد.

در این گفتار حق محوری را که اهل طاعت دانسته نشانه تامه آنان است. و ائمه نشانه کامل طاعت الله اند.

۲- امام باقر (ع) و وحدت اجتماعی

امام در جامعه تاکید بر روابط حسنه دارد. ومهمترین این روابط با خانوده و نزدیگان است در این مورد می فرماید:

صله الارحام تزکی الاعمال تنمی الاموال وتدفع البلوی تبسر الحساب وتنسی فی الاجل

صله رحم چند اثر مهم دارد اعمال خالص می شود یعنی طاعت الهی خوبتر مورد پذیرش اهلی قرار می گیرد.

تنمی الاموال: موجب زیاد شدن اموال و ثروت انسان می گردد.

شرورد از انسان دفع می شود.

در قیامت به حساب بهتر رسیدگی می شود یعنی خیلی از اعمال نا دیده گرفته می شود.

تنسی فی الاجل: یعنی مرگ به تاخیر می انداز. عمر انسانی طولانی می شود.

در مورد طولانی بودن مسیرها حضرت میفرماید:

ان یصل الرحم ان کانت علی مسیره سنه فان ذلک من الدین ( اصوال کافی ج۳ ص۲۲۱ کتاب ایما و کفر باب صله الرحم حدیث پنجم)

یعنی : اگر برای صله رحم مجبور شود به خانه فامیل بروی اگر یک سال هم در مسیر باشی مشکلی نیست چون این امر از جزء دین است.

اما در جامعه ما افرادی هست که ماه ها می گذر ولی از فامیل در همان شهر سکونت دارد ولی سر نمی زند!!!!!؟؟؟

اینجایی بسی تعجب است . ما شیعه هستیم ولی؟؟؟

shiaslam — Sat, 24 Nov 2007 09:59:18 GMT

سال روز تولد امام ابو الحسن الرضا (ع)بر تمام مسلمین تبریک باد

هشتم شوال

shiaslam — Sat, 20 Oct 2007 17:18:33 GMT

هشتم شوال برتمامی مسلمین تسلیت باد